Zimno, ponuro... - czyli jak radzimy sobi w ten dołujący miesiąc.

Pogoda wręcz okrutna - dlaczego cały czas pada? Listopad - miesiącem "depresyjnym", kiedy nic nam się nie chce. No halo, komu chce się wychodzić w deszcz i wiatr?

Razem z Jettą nie robimy kompletnie nic. Ostatnim czasy zyskałam jedynie psa do spacerów. Nie chcę Wam mówić o naszych dniach, bo powstałby kolejny post o nicnierobieniu i motywacji, stwierdzam, że na blogu już tych tematów wystarczy. :P

Dlaczego takie ciemne zdjęcia? Bo na spacery w tygodniu wychodzimy tylko popołudniu. Spacerujemy po polach i zapominamy o wszystkim - o naszych troskach, zmartwieniach, ja daję ponieść się wiatru i moim marzeniom. Pies? Wszystkim zapachom i radością z możliwości wybiegania się i obszczekania wszystkiego wkoło.
  Pogoda nam doskwiera, ale cóż ten okres trzeba jakoś przeżyć. Nie można go niestety ominąć.

Ale jesień też i da się lubić. Na ten temat to aż muszę się rozpisać... Kto nie kocha spacerów po złotym podłożu okrytym w liściach? Kto nie kocha tego pięknego nieba? Chociaż listopad należy do najbardziej przytłaczających miesięcy w roku, to i tak go lubię. Czy tylko mi czas jesienny tak ucieka? Sesje w liściach już zaliczone, a niedługo zaczną się w lampkach. Na razie z niecierpliwością czekam na pierwszy "śnieżny" spacer. :D

 Jakie plany na dzisiaj? Składają się między innymi do nauki. Jutro sprawdzian z historii, a ja nawet nie zaczęłam się uczyć, ups. Zaraz może spacer. Pójdziemy nad jezioro i do lasu... Jak nie lunie deszcz. :P
   I coś czym muszę się aż pochwalić... Przeszłam do etapu rejonowego z konkursu polonistycznego! Wreszcie coś sama sobie udowodniłam, chociaż muszę przyznać, że nie tylko sobie chciałam to udowodnić. Teraz więcej nauki, ale jestem szczęśliwa... wreszcie. :)
  Musze przyznać, że i Jetta jest bardziej chętna do pracy. Cieszy mnie to ogromnie! Posuwamy się do przodu i prawie nie śpimy.
Do zobaczenia!